امروز دوران سازماندهی دور اندیشمندانه هست. نه، باز نشر های خشمگینانه!

می خواهم در مورد اتفاقات اخیر که واقعه برای همه ی ما ناراحت کننده بود چند نکاتی را خدمت تان به اشتراک بگزارم، اتفقات و ریداد های اخیر که در کشور رخ داد، اگرچه چیزی جدیدی نبود اما، باز خورد و فیدبک های شهروندان در مقابل چنین اتفاقات خیلی متفاوت بود. متفاوت به این معنی که فیدبک های که از طرف شهروندان در مقابل چنین حوادث داده میشود راستش چندان جالب به نظر نمی رسد بجای اینکه این واکنش ها راه چاره ی باشد برای پایان چنین وحشت افرینی ها برعکس، نوعی همکاری و همگام بودن به گروه های ترورستی به حساب می اید. یک سوال؟ آیا شما فکر میکنید ترورستان می خواهند تمام ملت مارا ازبین ببرند؟! نه، من چنین فکر نمی کنم انها می خواهند در بین مردم وحشت ایجاد کنند. خیلی جالبه! بعضی از دوستان را می بینم، چنان با شوق احساسات چنین رویداد ها را نشر و بازنشر می کنند. ادم فکر می کند که ادم تعجب می کند. واقعاٌ ممنونم از حس همدلی که نسبت به خوانواده های شهدا دارید. یک نکته را یاد اوری کنم که اولاٌ، نشر و باز نشر خبر ها و رویداد ها حالا از هر جنس باشد مسولیت کسانی هستند که تخصص شان هستند و واقعه درگیر چنین موضعات هستند و یا به گفته ی ملت، سواد شان را دارد. ولی خیلی های دیگر را میبنم که الکی خود را درگیر چنین موضعات می کنند. دقیقاٌ کار که شما میکنید با کار تروریست انجام میدهد در چیست؟ تروریست می اید وحشت ایجاد می کند و شما برای اتفاقات وحشت افرین امتیاز میدهید که در سطح دنیا ترند شود. و انها بی پزرند که، بله! گروه های ترورستی همواره در وحشت افرینی شان موفق هست. و به اصطلاح داریم به گوش دنیا می رسانیم که در کشور ما چنین وضعیت جریان دارد. جامعه جهانی، ممالک اروپایی و دنیایی غرب کجایید؟ بیاید که ماچندین دهه هست که دراین اتش میسوزیم، ناگزیر ازاینکه انها به می خنند uf04a یادم هست بعداز یکی از حملات ترورستی در کابل اتفاق افتاد بعداز ان این خبررا در تیتر یکی از روزنامه های غرب دیدم. فیدبک های که شهروندان غربی درمقابل نشر این خبر داده بود خیلی برایم جالب بود، یکی از کمنت کرده بود چنین اتفاقات در کشور های اسلامی و مخصوصاً در افغانستان خیلی ام جدید و ناراحت کننده نیست. یعنی از دید انها کشته شدن بشتر از سی ت چهیل نفر دریک رویداد خبری خیلی جدید نیست که تیتر روزنامه های غربی قرار بگیرد. بلی، حرفم این بود که با نشر و باز نشر چنین رویداد ها شما ابزار رسانه ی ترورستان قرار میگرد. و من فکر می کنم این کار شما چندان جالیت چندانی ندارد که هیج! بلکه نوعی کمک و همکاری با ترورستان خواهد بود. از همه ی تان خواهش میکنم دراین چنین موارد بشتر دقت کنید. و تلاش نکنید ابزار سیاسی و رسانه ی برای گروه های ترورستی گردید، چیزی که در حال حاضر ما بشتر به ان نیاز داریم همبستگی هست. و یک نکته ی دیگرکه، خیلی ها در ارتباط به چنین رویداد ها سیاسی بحث می کنند ما میبنیم که خوانواده های عزیزان شانرا از دست دادند ناراحت اند. بجای اینکه کمکی برای خوانواده های شهدا کرده باشیم همه، از سیاسیون تا فرنگی ها سیاسی بحث می کنند. درسته، دولت به عنوان یک نظام حاکم مسولیت دارد که امینیت شهرواندان را تامین کند. و مسول درجه یک چنین اتفاقات نیز دولت هست. ولی در چنین موارد شهروندان نیز مسولیت خودشانرا دارند. ملتی که برنامه ریزی نکند، فکر نکند و در ضمینه ی حکومتداری مشارکت نداشته باش پس اینجاست که چنین ملتی توسط دیگران فکر میشود و دیگران برای شان برنامه ریزی میکند، لیست حقوق، تولید ناخالص ووو توسط دیگران تعین می شود . با درود.

امروز دوران سازماندهی دور اندیشمندانه هست. نه، باز نشر های خشمگینانه!...