الگوهای رفتاری این رهبران بشترشبه به گل افتاب پرست است.

همه می دانند که این نوع نمایشنامه های رهبران به جز برند سازی شخصی و خود را در ظاهر خوب نشان دان وبه چشم ملت خاک زدن، چیز بیش نیست.امروز تمام رهبران، انهای که دارای با اعتبار ترین برند رهبریت در بین جامعه اند تا رهبران که جدیدً در حال برند سازی هستند باید بیدانند که برای مردم مهم نیست که شما ها ،چی کارهای میکنید، بلکه برای این ملت این مهم است که چرا آن کار را میکنید.، کنار رفتن از مسله برق وارداتی، ووو برای چی بود؟ شماهای که امروزدرادرس های بالا،به رهبری و نماینده گی یک ملیت سنگ به سینه می زنید کسانی هستید که ملیون ها دلار در پشت میز مذاکره معامله میکنید اما در برابرملت و توده ها به اندازه اپسیلون توان پاسخ گویی ندارید، چرا؟ تنها امروز مشکل بیکاری وضع خوب بد و خراب بازار مطرح نیست بی خانمانی، فقر، مشکلات بیکاری،ووووبه طور کلی نه تنها در افغانستان بلکه در خود "بهشت" سرمایه داری (لاس ویگاس، لاس انجلیس،پاریس، لندن و استاکهلم) میشه دید چون این خصلت نظام سرمایه داری است اما در مملکت ما مشکل در جای دیگه است، همه دربالاترین سطح شدند رهبر، میرزا بنویس،مفسر،اما دراین میان از دیگر نسل جوان اولاً که کسی پا جلو نمی گزارد و انهای ام که جریت به خرج می دهد و پا به جلو میگزارند از چاله در امده با ترفند های ماهرانه قشنگ با کله به چاه می افتند.